Πως να ΒΓΑΖΕΤΕ τραγούδια (Μερος Ι)
Δημοσιεύτηκε: 16 Νοέμ 2005 08:29 pm
Είναι γνωστό στους περισσότερους ότι κυκλοφορεί ένας επικίνδυνος ιός: ο ιός ?ΤΗΣ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑΣ?. Σκοπός αυτού του post είναι να βοήθήσω στην εξάλειψη αυτού του επικύνδυνου ιού ο οποίος έχει τα παρακάτω συμπτώματα στον μπουζουξή:
1) Νομίζει οτι παίζει σωστά το τραγούδι
2) Περιορίζει την εξάσκηση της δεξιοτεχνίας
3) Περιορίζει την ?εξάσκηση του αυτιού?
4) Περιορίζει την φαντασία στο παίξιμο
Καθότι είχα προσβληθεί ο ίδιος, το μόνο που κατάφερα με τις παρτιτούρες είναι να χάσω το χρόνο μου και να μείνω πίσω σε όλα. Με την βοήθεια φίλων και ?παλιών? κατάφερα να ?γιατρευτώ?. Τα παρακάτω απευθύνονται στους ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ μπουζουξήδες με σκοπό τον σωστό εμβολιασμό τους. Σαν αρχάριο θεωρώ όχι μόνον αυτόν που τώρα πιάνει για πρώτη φορά το μπουζούκι στα χέρια του αλλά και αυτόν που τώρα ξεκινάει να ?βγάζει? τραγούδια από κάσσέτα (ή mp3). Καθότι δεν γνωρίζω θεωρία της μουσικής και είμαι ακόμα ένας πρακτικός μπουζουξής τα παρακάτω είναι προσωπικές εμπειρικές απόψεις. Παρακαλώ, διορθώστε ή/και συμπληρώστε .
Το σημερινό post εχει θέμα τους δρόμους.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθεις είναι οι δρόμοι. Υπάρχουν αρκετά βιβλία γιαυτό το σκοπό που τους περιγράφουν με λεπτομέρεια, όπως το βιβλίο του Χαράλαμπου Παγιάτη ?Οι λαϊκοί δρόμοι?. Αυτό που έχω να πω είναι να μην κολλήσεις στην αποστήθηση και την ?ακαδημαϊκή τους ορθότητα? γιατί δεν προκειτε να καταλήξεις κάπου. Απλά, μάθε να παίζεις ταξίμια γιατί αυτό θα σε βοηθήσει να ?πιασεις? τον ήχο του δρόμου και αργότερα, όταν θα ακούς ένα τραγούδι από κασσέτα θα να περιορίζεις το παίξιμο στους πιθανοτερους δρόμους και να βγάζεις το τραγούδι πιο εύκολα. Αυτή είναι και η σημασία του ταξιμιού: Η κατανόηση του ΗΧΟΥ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. Φυσικά λειτουργεί και σαν ?ορεκτικό? για το τραγούδι που ερχεται.
Κάποιοι δρόμοι είναι πιο ?σημαντικοί? από κάποιους άλλους κατά συνέπεια δίνεις μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτους. Οι ?σημαντικοί? δρόμοι, κατά την άποψή μου (διορθώστε, συμπληρώστε) είναι ο Χιτζαζ, Νιαβέντι, Ουσακ, Μινορε, Μαντζορε, Ραστ (ανιουσα, κατιουσα) και Χιτζαζκιαρ. Οι δρόμοι Πειραιώτικος, Σαμπαχ, Σεκγιαχ, Χουζαμ, Σουζινακ, Καρτζιγιαρ, Κιουρδι δεν είναι τοσο σημαντικοι. Υπάρχουν και άλλοι που μπορείς να τους βρείς σε βιβλια. Οι τελευταίοι δρομοι (εκτος απο το Κιουρδι) έχουν ?σκληρό? ήχο (για κάποιους ?φαλτσο?) γιατι πατάς τρεις νότες συνεχόμενες και η απόμενη είναι τρια τάστα παρακάτω. Αυτοί οι δρόμοι σηνήθως είναι σε ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ τραγουδια, δηλαδή προ-Τσιτσανικά (αν μου επιτρέπετε ο όρος). Επίσης, οι εξαιτίας του γεγονότος ότι έχουν 4 νότες μαζεμένες σε μικρή απόσταση είναι και πιο εύκολοι στο παίξιμο. Οι στίχοι των τραγούδιων που είναι γραμμένα σε τέτοιους δρόμους παίζονται συνήθως σε αυτές τις 4 νότες. Σαν πράδειγμα έχουμε την ?Παξιμαδοκλευτρα?, ?Μπουζουκι μου διπλοχορδο?, ?Γυφτοπουλα στο χαμάμ? και παρα πολλά άλλα. Οι πιο ?πετυχημένοι? από αυτούς είναι μάλλον ο Σαμπαχ και ο Νιαβέντι (σημαντικός μινορε δρόμος). Τετοιους δρόμους λοιπόν συναντάμε σε Μαρκο, Γιοβαν, Δεληά, Μπάτη, Σέμση, Σκαρβελη, σε Αμανέδες και σε Σμυρνεϊκα (συμπληρώστε, διορθώστε). Ο Τσιτσάνης λοιπόν ?εξευρωπαϊζει? και βάζει αρκέτα καινούρια στοιχεία στον ήχο. Ο ήχος τώρα γίνεται πιο ομαλός και πιο easy listening, χάρη στη χρησιμοποιηση των δρόμων που προανέφερα αρχικά. Επίσης προσθέτει και όργανα όπως πιάνο, ακορντεον, και κοντραμπάσσο που κάνουν το ?βγαλσιμο? του τραγουδιού δυσκολότερο, αλλά μην ψαρώνεις. Άλλη καινοτομία είναι ότι τα τραγούδια του Τσιτσάνη (και γενικά τα Τσιτανο-επηρεασμένα) χρησιμοποιουν ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΡΟΜΟ συνήθως δύο και η αρμονία ξεφευγεί απο 2 συγχορδιες. Έχουν από 3 εως 5. Αυτό κάνει τα τραγούδια πιο ?έντεχνα? πιο πολύπλοκα και εν-τελη πιο ομορφα. Κατα συνέπεια να είσαι προετοιμασμενος για δυο δρομους σε τραγουδια των Τσιτσανη, Μητσακη, Παπαϊωάννου, Χιώτη και άλλους Τσιτσανο-επηρεασμένους.
Αφου λοιπόν εξασκηθείς στους δρόμους και αποκτήσεις ?ευελιξία? θα σου πω στο επόμενο poster κάποιους προσωπικούς εμπειρικούς κανόνες για το πώς να βγάλεις το τραγούδι. Προς το παρον θα ήθελα να ακούσω και άλλες απόψεις από θαμώνες-μπουζουξήδες πάνω στο θέμα αυτού του post. Παρακαλώ, βοηθήστε στον αγώνα κατά του παρτιτουρο-ιού.
1) Νομίζει οτι παίζει σωστά το τραγούδι
2) Περιορίζει την εξάσκηση της δεξιοτεχνίας
3) Περιορίζει την ?εξάσκηση του αυτιού?
4) Περιορίζει την φαντασία στο παίξιμο
Καθότι είχα προσβληθεί ο ίδιος, το μόνο που κατάφερα με τις παρτιτούρες είναι να χάσω το χρόνο μου και να μείνω πίσω σε όλα. Με την βοήθεια φίλων και ?παλιών? κατάφερα να ?γιατρευτώ?. Τα παρακάτω απευθύνονται στους ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ μπουζουξήδες με σκοπό τον σωστό εμβολιασμό τους. Σαν αρχάριο θεωρώ όχι μόνον αυτόν που τώρα πιάνει για πρώτη φορά το μπουζούκι στα χέρια του αλλά και αυτόν που τώρα ξεκινάει να ?βγάζει? τραγούδια από κάσσέτα (ή mp3). Καθότι δεν γνωρίζω θεωρία της μουσικής και είμαι ακόμα ένας πρακτικός μπουζουξής τα παρακάτω είναι προσωπικές εμπειρικές απόψεις. Παρακαλώ, διορθώστε ή/και συμπληρώστε .
Το σημερινό post εχει θέμα τους δρόμους.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθεις είναι οι δρόμοι. Υπάρχουν αρκετά βιβλία γιαυτό το σκοπό που τους περιγράφουν με λεπτομέρεια, όπως το βιβλίο του Χαράλαμπου Παγιάτη ?Οι λαϊκοί δρόμοι?. Αυτό που έχω να πω είναι να μην κολλήσεις στην αποστήθηση και την ?ακαδημαϊκή τους ορθότητα? γιατί δεν προκειτε να καταλήξεις κάπου. Απλά, μάθε να παίζεις ταξίμια γιατί αυτό θα σε βοηθήσει να ?πιασεις? τον ήχο του δρόμου και αργότερα, όταν θα ακούς ένα τραγούδι από κασσέτα θα να περιορίζεις το παίξιμο στους πιθανοτερους δρόμους και να βγάζεις το τραγούδι πιο εύκολα. Αυτή είναι και η σημασία του ταξιμιού: Η κατανόηση του ΗΧΟΥ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. Φυσικά λειτουργεί και σαν ?ορεκτικό? για το τραγούδι που ερχεται.
Κάποιοι δρόμοι είναι πιο ?σημαντικοί? από κάποιους άλλους κατά συνέπεια δίνεις μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτους. Οι ?σημαντικοί? δρόμοι, κατά την άποψή μου (διορθώστε, συμπληρώστε) είναι ο Χιτζαζ, Νιαβέντι, Ουσακ, Μινορε, Μαντζορε, Ραστ (ανιουσα, κατιουσα) και Χιτζαζκιαρ. Οι δρόμοι Πειραιώτικος, Σαμπαχ, Σεκγιαχ, Χουζαμ, Σουζινακ, Καρτζιγιαρ, Κιουρδι δεν είναι τοσο σημαντικοι. Υπάρχουν και άλλοι που μπορείς να τους βρείς σε βιβλια. Οι τελευταίοι δρομοι (εκτος απο το Κιουρδι) έχουν ?σκληρό? ήχο (για κάποιους ?φαλτσο?) γιατι πατάς τρεις νότες συνεχόμενες και η απόμενη είναι τρια τάστα παρακάτω. Αυτοί οι δρόμοι σηνήθως είναι σε ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ τραγουδια, δηλαδή προ-Τσιτσανικά (αν μου επιτρέπετε ο όρος). Επίσης, οι εξαιτίας του γεγονότος ότι έχουν 4 νότες μαζεμένες σε μικρή απόσταση είναι και πιο εύκολοι στο παίξιμο. Οι στίχοι των τραγούδιων που είναι γραμμένα σε τέτοιους δρόμους παίζονται συνήθως σε αυτές τις 4 νότες. Σαν πράδειγμα έχουμε την ?Παξιμαδοκλευτρα?, ?Μπουζουκι μου διπλοχορδο?, ?Γυφτοπουλα στο χαμάμ? και παρα πολλά άλλα. Οι πιο ?πετυχημένοι? από αυτούς είναι μάλλον ο Σαμπαχ και ο Νιαβέντι (σημαντικός μινορε δρόμος). Τετοιους δρόμους λοιπόν συναντάμε σε Μαρκο, Γιοβαν, Δεληά, Μπάτη, Σέμση, Σκαρβελη, σε Αμανέδες και σε Σμυρνεϊκα (συμπληρώστε, διορθώστε). Ο Τσιτσάνης λοιπόν ?εξευρωπαϊζει? και βάζει αρκέτα καινούρια στοιχεία στον ήχο. Ο ήχος τώρα γίνεται πιο ομαλός και πιο easy listening, χάρη στη χρησιμοποιηση των δρόμων που προανέφερα αρχικά. Επίσης προσθέτει και όργανα όπως πιάνο, ακορντεον, και κοντραμπάσσο που κάνουν το ?βγαλσιμο? του τραγουδιού δυσκολότερο, αλλά μην ψαρώνεις. Άλλη καινοτομία είναι ότι τα τραγούδια του Τσιτσάνη (και γενικά τα Τσιτανο-επηρεασμένα) χρησιμοποιουν ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΡΟΜΟ συνήθως δύο και η αρμονία ξεφευγεί απο 2 συγχορδιες. Έχουν από 3 εως 5. Αυτό κάνει τα τραγούδια πιο ?έντεχνα? πιο πολύπλοκα και εν-τελη πιο ομορφα. Κατα συνέπεια να είσαι προετοιμασμενος για δυο δρομους σε τραγουδια των Τσιτσανη, Μητσακη, Παπαϊωάννου, Χιώτη και άλλους Τσιτσανο-επηρεασμένους.
Αφου λοιπόν εξασκηθείς στους δρόμους και αποκτήσεις ?ευελιξία? θα σου πω στο επόμενο poster κάποιους προσωπικούς εμπειρικούς κανόνες για το πώς να βγάλεις το τραγούδι. Προς το παρον θα ήθελα να ακούσω και άλλες απόψεις από θαμώνες-μπουζουξήδες πάνω στο θέμα αυτού του post. Παρακαλώ, βοηθήστε στον αγώνα κατά του παρτιτουρο-ιού.
