Από τα μπάζα της κολούμπια
Δημοσιεύτηκε: 11 Αύγ 2009 05:19 pm
Σκάλιζα τον υπολογιστή μου και ανάμεσα σε άλλα βρήκα και αυτή τη διεύθυνση:
http://www.rasoulis.gr/columbia.html
Αντιγράφω το σημείωμα που περιέχει η σελίδα:
"Στα σκουπίδια της δισκογραφικής εταιρείας «Κολούμπια» βρέθηκε ανάμεσα στις ταινίες με ηχογραφήσεις και μια μπομπίνα με τραγούδια του Μάνου Λοϊζου σε ποίηση Ναζίμ Χικμέτ ,που τραγούδησα εγώ, σχεδόν πριν 30 χρόνια, σε μια συμπαθή δοκιμαστική προσπάθεια. Θα χάνονταν αν δεν τα έβρισκε ένας φίλος. Φανερώνει πόσο ήθελε ο Μάνος να τα πω εγώ αυτά τα τραγούδια, άλλωστε ακούγεται και ο ίδιος να με συμβουλεύει, να με ενθαρρύνει, να συμπληρώνει. Είναι ένα σπουδαίο ντοκουμέντο. Βάζω να ακούσουμε εκείνο το τραγούδι που δεν υπάρχει στο επίσημο CD αυτής της δουλειάς με τη φωνή του Μάνου που ήταν απλώς οδηγός για μένα και θα χάνονταν στη χωματερή αν δεν τα έβρισκε ο Βαγγέλης. Όταν τα άκουσα συγκινήθηκα, και φυσικό ήταν. Αν και εκτός εποχής, έχουν μια διαχρονικότητα και μια σπάνια ποιότητα από όλες τις απόψεις. Αυτή είναι η άποψη μου. Ακούστε και σχηματίστε τη δική σας γνώμη".
Δεν είναι βέβαια "ρεμπέτικα" αυτά τα τραγούδια.
Και δεν βάζω το λινκ ούτε για να φανεί πόσο ο Μάνος ήθελε να τα πει ο Μανώλης.
Το βάζω σαν ένα δείγμα από όλα όσα σαρώθηκαν κάτω από τις μπουλντόζες, από ένα δηλαδή μέρος της ιστορίας της ελληνικής μουσικής, μέσα σ' αυτή φυσικά το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι.
http://www.rasoulis.gr/columbia.html
Αντιγράφω το σημείωμα που περιέχει η σελίδα:
"Στα σκουπίδια της δισκογραφικής εταιρείας «Κολούμπια» βρέθηκε ανάμεσα στις ταινίες με ηχογραφήσεις και μια μπομπίνα με τραγούδια του Μάνου Λοϊζου σε ποίηση Ναζίμ Χικμέτ ,που τραγούδησα εγώ, σχεδόν πριν 30 χρόνια, σε μια συμπαθή δοκιμαστική προσπάθεια. Θα χάνονταν αν δεν τα έβρισκε ένας φίλος. Φανερώνει πόσο ήθελε ο Μάνος να τα πω εγώ αυτά τα τραγούδια, άλλωστε ακούγεται και ο ίδιος να με συμβουλεύει, να με ενθαρρύνει, να συμπληρώνει. Είναι ένα σπουδαίο ντοκουμέντο. Βάζω να ακούσουμε εκείνο το τραγούδι που δεν υπάρχει στο επίσημο CD αυτής της δουλειάς με τη φωνή του Μάνου που ήταν απλώς οδηγός για μένα και θα χάνονταν στη χωματερή αν δεν τα έβρισκε ο Βαγγέλης. Όταν τα άκουσα συγκινήθηκα, και φυσικό ήταν. Αν και εκτός εποχής, έχουν μια διαχρονικότητα και μια σπάνια ποιότητα από όλες τις απόψεις. Αυτή είναι η άποψη μου. Ακούστε και σχηματίστε τη δική σας γνώμη".
Δεν είναι βέβαια "ρεμπέτικα" αυτά τα τραγούδια.
Και δεν βάζω το λινκ ούτε για να φανεί πόσο ο Μάνος ήθελε να τα πει ο Μανώλης.
Το βάζω σαν ένα δείγμα από όλα όσα σαρώθηκαν κάτω από τις μπουλντόζες, από ένα δηλαδή μέρος της ιστορίας της ελληνικής μουσικής, μέσα σ' αυτή φυσικά το ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι.
