Κουράστηκα στήν ξενητειά: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Μετάβαση στην πλοήγηση
Πήδηση στην αναζήτηση
fakk (συζήτηση) (Νέα σελίδα: Απο μικρό με χαίρονται τα έρημα τα ξένα, πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα, πόσα φαρμάκ...) |
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας |
||
| (Μία ενδιάμεση αναθεώρηση από τον ίδιο χρήστη δεν εμφανίζεται) | |||
| Γραμμή 1: | Γραμμή 1: | ||
Απο μικρό με χαίρονται τα έρημα τα ξένα, | Απο μικρό με χαίρονται τα έρημα τα ξένα, | ||
πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα, | πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα, | ||
πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα. | πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα. | ||
Κουράστηκα στη ξενητειά για χρόνια να γυρίζω | Κουράστηκα στη ξενητειά για χρόνια να γυρίζω | ||
κι όσα μικρός αγάπησα να μην τα αντικρύζω | κι όσα μικρός αγάπησα να μην τα αντικρύζω | ||
κι όσα μικρός αγάπησα να μην τα αντικρύζω. | κι όσα μικρός αγάπησα να μην τα αντικρύζω. | ||
Να ήταν να γινόμουνα πουλί να φτερουγούσα, | Να ήταν να γινόμουνα πουλί να φτερουγούσα, | ||
για να ‘βλεπα για μια στιγμή αυτούς που αγαπούσα, | για να ‘βλεπα για μια στιγμή αυτούς που αγαπούσα, | ||
για να ‘βλεπα για μια στιγμή αυτούς που αγαπούσα. | για να ‘βλεπα για μια στιγμή αυτούς που αγαπούσα. | ||
Να ήμουνα ναυτόπουλο, θάλασσα να περάσω, | Να ήμουνα ναυτόπουλο, θάλασσα να περάσω, | ||
στο τόπο μου να ξαναρθώ και πια να ξαποστάσω, | στο τόπο μου να ξαναρθώ και πια να ξαποστάσω, | ||
στο τόπο μου να ξαναρθώ και πια να ξαποστάσω. | στο τόπο μου να ξαναρθώ και πια να ξαποστάσω. | ||
[[Κατηγορία:συνθέσεις του Δημήτρη Γκόγκου]] | [[Κατηγορία:στιχουργήματα του Δημήτρη Γκόγκου]] | |||
Τελευταία αναθεώρηση της 19:00, 4 Απριλίου 2008
Απο μικρό με χαίρονται τα έρημα τα ξένα,
πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα,
πόσα φαρμάκια και χολές δεν έχουν ποτισμένα.
Κουράστηκα στη ξενητειά για χρόνια να γυρίζω
κι όσα μικρός αγάπησα να μην τα αντικρύζω
κι όσα μικρός αγάπησα να μην τα αντικρύζω.
Να ήταν να γινόμουνα πουλί να φτερουγούσα,
για να ‘βλεπα για μια στιγμή αυτούς που αγαπούσα,
για να ‘βλεπα για μια στιγμή αυτούς που αγαπούσα.
Να ήμουνα ναυτόπουλο, θάλασσα να περάσω,
στο τόπο μου να ξαναρθώ και πια να ξαποστάσω,
στο τόπο μου να ξαναρθώ και πια να ξαποστάσω. |